Z kulinarnego archiwum X

Czytając sobie moją nową książkę o kuchni rumuńskiej "Romanian Dishes, Wines and Customs"- Radu Anton Roman.Wpadłam na przepis na Caviar Flat Cake. Niebotycznie zachwalany przez autora.
Uwielbiam kawior, więc od razu się tym daniem się zaciekawiłem, jednak już po pierwszym spojrzeniu na składniki zaczęłam się śmiać... Żeby to danie ugotować musiałabym być nie tylko milionerem, psychopatą ale także cudotwórcą. Skąd wziąć łożysko, jelita i wątrobę z bieługi!?
Chyba musiałabym pojechać nad morze Kaspijskie i kupić całą rybę, która waży 100-200kg, tylko że wtedy ona na pewno już by nie miała kawioru w sobie, wiec kawior musiałabym kupić osobno (potrzebne mi 250g czyli 1000-2000euro zależnie od ceny giełdowej, tak tak , bieługa niczym baryłka ropy i złoto ma swoją cenę rynkową na dany moment zakupu!)Jest jeszcze inna opcja, mogłabym zakupić kuter rybacki i udać się na wyprawę po morzu kaspijskim, albo przyłączyć się do kłusowników, bo legalnie raczej sobie bieługi nie mogę złowić. Całe przedsiębiorstwa (czytaj mafie) z tego gatunki ryby żyją, kupują sobie mercedesy i budują domy ozdobnymi dachami.
To raczej nie pozwolą mi zabrać jedną z ich cennych wymierających już bieług- pływających skarbonek.
Czytałam kiedyś, jak jeszcze studiowałam na Wydziale Biologii, artykuł o podspecjalizacji w Weterynarii, Ichtiochirurgów ginekologów którzy zarabiają miliony dolarów rocznie na laparoskopowym wydobywaniu ikry z dróg rodnych żywych bieług bez konieczności i uprzedniego zabicia. Zwiększając tym samym ilość ikry wyprodukowanej przez jedną rybę. Problem okazała się jednak kiedy znawcy stwierdzili że z niewiadomych względów kawior wydobyty tą metodą nie jest tak wykwintny jak ten zdobyty tradycyjnymi metodami. Jednak nam kawiorowym laikom to raczej nie przeszkadza, więc śmiem twierdzić, że ta specjalizacja wciąż prosperuje.
Właśnie wpadłam na jeszcze jeden pomysł, mogę kupić kawior z bieługi a resztę składników czyli łożysko, jelito i wątrobę z takiego na przykład łososia albo pstrąga. Nie wiem czy Pan w sklepie rybnym by się nie zdziwił z takiego zamówienia, ale znając możliwości mojego sklepu rybnego pod domem jest to wykonalne- chyba.Jednak wtedy nasuwa się pytanie. Skoro byłoby mnie stać na kawior z bieługi za 2000 euro to czy nie wolałabym go zjeść ciesząc się pełnią jego smaku, tylko mieszałabym go z wnętrznościami innej mniej szlachetnej ryby...?! Raczej nie.
Co ciekawe książka ta jest wydana nie w 1950 roku kiedy to bieługa była rybą powiedzmy że ogólnodostępną dla rolników rumuńskich, ale w 2008 roku kiedy nowobogaccy mieszkańcy Rumunii raczej sobie kupowali największe telewizory LCD i złote kety dla synków niż kawior z bieługi którym się przecież nie pochwalą przed sąsiadami!
Dlatego polecam na dziś biedniejszą wersję. Prawie że studencką.
Kupujemy kawior z łososia za 39zł, rosyjską puszkę. (*mmmm uwielbiam!!)
i robimy bliny.
100ml mleka rozrabiamy z 7g suszonych drożdży,
dodajemy łyżeczkę cukru i czubatą łyżkę mąki pszennej.
Gdy rozczyn zacznie zawierać w sobie pęcherzyki powietrza.
Dodajemy 2 jajka, 100g mąki pszennej, 100g mąki gryczanej, 50g roztopionego masła, pół łyżeczki soli. Staranie mieszamy na jednolitą półpłynną masę. Ostawiamy w ciepłe miejsce gdy, ciasto podwoi swoją obojętność, zaczynamy smażyć.
I tu was zaskoczę bo ja smażę bliny niemalże bez oleju, na patelni teflonowej, dostają wtedy piękny brązowy kolor i formują się w idealny okrągły kształt.Patelnię smaruję tylko olejem ręcznikiem kuchennym przy co drugim blinie. Małą chochlę ciasta wylewam na patelnię, obsmażam ok 1 min z każdej strony.

Bliny najbardziej lubię z kwaśną śmietaną i kawiorem, czyli rosyjski klasyk.Ale smakują świetnie z wszystkim co możemy mieć w lodówce. Zarówno na słodko jak i na słono. Traktujmy bliny jako zamiennik chleba a nauczymy się nowych smaków.